ببار ای نم نم باران
                                         زمین خشک را تر کن
                                                                       سرود زندگی سر کن
                                                                                                     دلم تنگه  ...
 

      کاارو هم رفت .. چقدر بی سر و صدا ! ... حتی من که اینقدر دوستش دارم بعد از یک ماه متوجه
      شدم ! ...
      سالها پیش .. سال ۳۳ اینجوری در مورد مرگش نوشت :

                هنوز کاملا" در قبر زندگی خودم جابجا نشده بودم که یکباره احساس کردم
                دستی آشنا ، مضطرب و عصبانی سنگ قبرم را می کوبد .. لحظه ای بعد ،
                روح سرگردانم با دیدگان اشک آلود ، از لابلای خاک قبر به کنارم غلطید !
                بدون هیچ گفتگو ، دستم را گرفت و از زیر خاک بیرونم کشید ، نگاهی به
                سنگ قبر افکنده گفت : ببین ! این بشر دروغگو و جنایت کار ! حتی پس از
                مرگ تو هم به حقیقت آنچه مربوط به تست پشت پا زده است ! ..
                راست میگفت ! ..

             بر روی سنگ قبرم نوشته بودند : « در ۱۳۰۶ متولد شد و ۱۳۳۳ مرد ..»
             دروغ  بود !.. سال ۱۳۰۶ ، سالی بود که من مردم ، و زندگیِ من ، پس از
             سالها مرگ تحمیلی در ۱۳۳۳ شروع شد ! .. سنگ قبر را وارونه کردم تا
             حقیقت را آنچنانکه بود بنویسم ، روحم با خنده گفت : « شاعر فراموش
             کن این مسخره بازیها را .. به کسی چه مربوط است که تو کی آمدی و
             و کی رفتی ! برو بخواب ! » .. من هم خنده کنان رفتم .. خوابیدم ، چه
             خوابی ! .. چه خواب خوبی .. کاش همه می فهمیدند ! ...